حب وطن - کلیم کاشانی

حب وطن

پیری رسید و قوت طبع جوان گذشت

تاب تن از تحمل رطل گران گذشت

 

وضع زمانه قابل دیدن، دوباره نیست

رو پس نکرد هر که از این خاکدان گذشت

 

از دستبرد حسن تو بر لشکر بهار

یک نیزه خون گل ز سر ارغوان گذشت

 

طبعی به هم رسان که بسازس عالمی

یا همتی که از سر عالم توان گذشت

 

در کیش ما تجرد عنقا تمام نیست

در قید نام ماند اگر از نشان گذشت

 

حب وطن نگر که ز گل چشم بسته ایم

نتوان ولی ز مشت خس آشیان گذشت

 

بدنامی حیات دو روزی نبود بیش

آن هم کلیم با تو بگویم چه سان گذشت

 

یک روز صرف بستن دل شد به این و آن

روز دگر به کندن دل زین و آن گذشت.

 

                                                                                               کلیم کاشانی

/ 0 نظر / 5 بازدید